جنوب آنلاین

کاخ بزرگ شوش را داریوش اول پیش از ساختن آپادانا در تخت جمشید بنا کرد . از آنجا که تخت جمشید پایتختی دینی بوده منطقی می نموده است که یک مرکز سیاسی هم پیش بینی شود .کاخ برازنده داریوش در شوش دور تا دور یک حیاط بر روی یک گورستان کهن عیلامی ساخته شده بود . کتیبه ای که از آنجا به دست آمده گزارش جالبی از ساختمان این کاخ به دست می دهد . این کتیبه که می توان تقریبا یک قرارداد ساختمانی( پیمانکاری ) نامید احتمالا راهنمای با ارزشی برای فنونی ست که در ساختمان های مشابه در تخت جمشید و سایر مراکز هخامنشی به کار رفته است . وقتی قدرت و ثروت امپراطوری هخامنشی به سرعت رو به فزونی یافت . داریوش کار ایجاد یک شهر آیینی ویژه را در تخت جمشید آغاز کرد . تاسیس چنین مرکز بزرگ قدرت زمینی به صورت شهر مینوی اساطیری ساخته شده بود و جای موثری برای دعا و نیایش فراهم آورده و امنیت و رفاه را به همه اقوام این امپراطوری هدیه کرد . از این رو شاید با پیروی از نقشه های کوروش , داریوش در حوالی سالهای 516 تا 518 ق.م ساخت بناهای عظیم تخت جمشید را آغاز کرد . هنگامی که اسکندر در سال 330 ق.م آن را ویران ساخت هنوز کاملا به اتمام نرسیده بود . تحقیقات نشان می دهد که ساختمان های انتهایی نیمه تمام است .

و در آخر داریوش هم برای خود مقبره ای طرح کرد که این مقبره در دل کوه قرار داشت و این عمل نشان می دهد که پادشاهان ایران کوه را مظهر قدرت و پایداری می دانستند . مقبره داریوش در دالانی بسیار طویل بنا شده است که سر در این دالان چهار ستون قرار دارد و در قسمت بالایی آن حجاریهایی حاکی از سربازان هخامنشی است و در قسمت تحتانی تصاویری از صحنه های جنگ حجاری شده است .

دخمه ها و مقبره ها پس از گذشت ایام تغییرات فراوانی کردند ولی زمانی که داریوش آرامگاه خود را در نقس رستم نزدیک تخت جمشید در سینه کوه حجاری می کرد طول ستونهای ورودی دخمه دلالت بر طویلی آن داشته است

از شهر شوش چه مى دانيد؟ تا چه اندازه جاذبه هاى طبيعى آن را مى شناسيد و دوست داريد تا اين شهر باستانى را به تماشا بنشينيد؛ زير يك آسمان بلند و سرشار از ستاره كه خاص اين سرزمين رويايى است.
شوش يكى از كهن ترين مراكز تمدن در جهان است. در نتيجه كاوش هاى باستان شناسى در اين منطقه آثار مربوط به دوران ماقبل تاريخ كشف شده است. اولين قومى كه شوش را رونق بخشيد، عيلامى ها بودند. در دوران تسلط اين قوم شوش به پايتختى برگزيده شده بود. پس از تسلط هخامنشيان نيز شوش عظمت خود را حفظ كرد و داريوش هخامنشى آن را به عنوان پايتخت زمستانى برگزيد و تا اوايل تسلط مسلمانان، شوش همچنان رونق و اعتبار داشت. قلعه معروف شوش در سال ۱۸۹۸ توسط مورگان بر روى قسمت شمال تپه آكروپل احداث شد. نام باستانى شوش «شوس» يا دشت «سوسيانا» بود كه بعدها به شوش معروف شده غرب ايران محسوب مى شود. قلعه آكروپل يا قلعه شوش روى بلندترين نقطه شهر شوش بنا شده و شباهت بسيار زيادى به زندان باستيل فرانسه دارد. اين قلعه با استفاده از آجرهاى به دست آمده از كاخ داريوش و تعدادى از آجرهاى منقوش به خط ميخى چغازنبيل، به دست استادان دزفولى بنا شده است. مجسمه معروف ملكه ناپير اسوستون، قانون نامه حمورابى و ليوان مشهور سفالى شوش به رنگ نخودى و نقش بزكوهى، از مهمترين آثار به دست آمده از تپه آكروپل است.اما اگر شوش و همه تاريخ پهن شده روى دشت اين سرزمين را ديديد سراغى هم از موزه شوش بگيريد. موزه شوش در ميان باغى بر سر راه قلعه باستانى شوش و روبه روى بقعه دانيال نبى قرار گرفته است. بناى اوليه موزه همزمان با شروع حفارى هاى شوش و با به كارگيرى آجرهاى به دست آمده از حفارى هاى شوش و چغازنبيل ساخته شده و طى سال هاى بعد قسمت هايى نيز به آن افزوده شده است. موزه شوش در سال ۱۳۴۵ گشايش يافته است.